Ayşe Keskin İnsana ve Toprağa Dair Şiiri | Ayşe Keskin Şiirleri

Ayşe Keskin - İnsana ve Toprağa Dair Şiiri

olsan da olmasan da yürüyeceğim kalbine…
çıplak soyum!

çıktığımda yoktu şalım ki gittiğinde koysun!

girdim yalnızlığın koynuna,
can verip can bulduğum ağacı-darım!

yarım yarım toprağı
beklermiş öpmeği

ne gam!

susmuş olacak o zaman
ne tek nefeste kurumuş dudağım

ey hayat sen içini dök
ben duyarım…
sımsıkı gecelerin burgularında kırılan boynun!
toplardı kalbini…
gömerdi gök yüzüne… doğru!

tek derdiydi çocuğun

doğmuştu etekleri
yoktan
bir zamanda, eprimiş,

yırtılmış kanlı suyunda boğulmuş…

sandığı!
ceviz oyma
-nihayet içim, tek içimden! –

örttüler büyük bir imânla soyunu

dediler sessizce
-ve leddâllîn -amin! -

ellerimle uyuyun!  

Ayşe Keskin