Gülay Aruç Av Şiiri Gülay Aruç Şiirleri

Gülay Aruç Av Şiiri

Topal bir serçedir seken
Kaldırımın taşları arasında canı
Uçurumun altında bekler boz bir hayvan
Hayatının en büyük avını.

Gölgeler saklanır kuytulara
Ya da karalar basar aydınlıkları
Çakalın ensesine inen beklenmedik bir tokatla
Boğazına takılıp kalır iştahla yediği son parça.


Kuyruğunu dik tutar kötülükler
Ya da yeterince güçlü değildir iyiler
Kısa metraja bağlanmış insan ve hafıza
Gün gelir boşaltır belleğini kara toprağa
Av, av olduğunu kabul eder sonunda.

Gülay ARUÇ