Güner Bulut Aşıklar Şiiri

Güner Bulut Aşıklar Şiiri

Divane delidir bir garip yaşar
Dizeler üstünde dağları aşar
Azgın deniz olur kükreyip coşar
Ummandan ummana akar aşıklar
 
Bağlanmaz meyledip fani dünyaya
Sözleri atlıdır kendisi yaya
Nameler döktürür gecede aya
Aşkıyla alemi yakar aşıklar
 
Bulunmaz sevince gözünde perde
Çürümez kalsa da yedi yıl yerde
Mekandır her daim yüreği derde
Alemin kahrını çeker aşıklar
 
Daima elemdir ekmeği aşı
Duman duman olur gönül telaşı
Severse maşuğa hintten kumaşı
Her türden libası diker aşıklar
 
Bezenir gül ile bahçesi bağı
Yüreği sevdanın aşkın yatağı
Zümrütten yeşili yamacı dağı
Ahusun otlatır bakar aşıklar
 
Gönüller içidir vatanı yurdu
Sevdadır ağzında dilinde virdi
Gelince gönlüne ayrılık derdi
Sabreder yaşını döker aşıklar
 
Güner Bulut