Güner Bulut Varım Sın Ana Şiiri

Güner Bulut Varım Sın Ana Şiiri

Bir bülbül misaili aşığım güle
Feryadım anam dır zarım anamdır
Ne kazandım hani servetim nerde
Sermayem anam dır karım anamdır
 
Şaşırırsın düşer gurbete yolun
Kıymetin bilmedim goncada gülün
Yazık doya doya öpmedim elin
Utancım anam dır arım anam dır
 
Anladım ki cansın bu garip cana
İçemedim seni ben kana kana
Sana yetişmeye koşarım ana
Emeğim anlım da terimsin ana
 
Varılırmı bilmem sengibi yara
Yüreğim sıkışıp düşünce dara
Merhamet eylersin yanmayım nara
Ahir de mekanım yerimsin ana
 
Yaşayan anlasın bu dünya fani
Hatalar dağlayıp yakıyor canı
Nerededir bağım bostanım hani
Bagımda bostanım barımsın ana
 
Bilesinki ana yokluğun derin
Kimseler yokturki doldursun yerin
Yokluğun la gelir hep gecelerin
Günüm de güneşim nurum sun ana