Müzehher Gökmen Dünyaya Sevgi Bırak Şiiri
yüreğinin gözlerini, okurken zaman susar, zaman renklenirdi, gün boyu gözlerimden, geçerdi çiçekler
Müzehher Gökmen Dünyaya Sevgi Bırak Şiiri
yüreğinin gözlerini
okurken zaman susar
zaman renklenirdi
gün boyu gözlerimden
geçerdi çiçekler
seviyorum seni der
ağzım tatlanırdı
derken gökten düşen
sese kulak kesildim
sonra düşen yaprağa
sonra uçan martılara
indiğim çıktığım şiir kuyusu
yaktığım mum
maruf bir güvercin
kanatları yere inen
masmavi gökyüzü
ağacın hatrına büyüyen
dallarında çiçekler
sonra da bir akarsuda
gördüm yüzümü
yirmidokuzmartikibinyirmiiki