Şah İsmail Ateş Ardıç Ağacı Şiiri
İnce ince başladı yağmaya kar, Bozkırda ardıç dallarıyla sessizliği döver, Ne seveni bulunur ne soranı var, Belki rüzgar uğrar dallarını okşar, Bir kez yalnız çaresiz kalmış
Şah İsmail Ateş Ardıç Ağacı Şiiri
İnce ince başladı yağmaya kar
Bozkırda ardıç dallarıyla sessizliği döver
Ne seveni bulunur ne soranı var
Belki rüzgar uğrar dallarını okşar
Bir kez yalnız çaresiz kalmış
Üzerinde oynaşan kuşlar uçup gitmiş
Çoban bütün yaz gölgesinde barınmış
Daha niceleri oysa hepsi bir bir gitmiş
Mavi damarını fırtınalar dökmüş
İlik ilik toprağa belenmiş
Kuruyan dalları ozan telline vermiş
Karanlığın sessizliğine kendini gömmüş
Şah İsmail Ateş