Zekeriya Işıklı Yalnızlık Şiiri
Dimağımda tuhaf bir yalnızlık tadı, Sensizliğin keyifsizliğinden olmalı, Senin gittiğin gün, İlk gece de böyle olmuştum, Bundan olsa gerek içimin titremesi
Zekeriya Işıklı Yalnızlık Şiiri
Dimağımda tuhaf bir yalnızlık tadı
Sensizliğin keyifsizliğinden olmalı
Senin gittiğin gün
İlk gece de böyle olmuştum
Bundan olsa gerek içimin titremesi
Geçmişin külleri üstüme yağdıkça
Kendi karanlığımda boğulurum
Bıçağın kemiğe dayandığı
Ayrılığın hüküm sürdüğü
Zamanın durduğu gecelerde
Bir şarkının nağmeleri inliyor içimde
Soyunup tüm korkularımdan
Hafızam tazelenir
Aşkım depreşir yeniden
Damla damla bir zehir karışır kanıma
Yokluğa alışılır derler ya
Ben bunu bir türlü beceremedim
Nereye baksam izlerin duruyor hala
Sen gitmeden önce
Hayatım daha renkliydi sanki