Sen Deniz Feneri, Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun, Çocukluğun yıkık kentlerde, Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti., Okuma yazmayı öğrendiğin
Gün doğdu, kıpkızıl karşı kavaklar,, Yosmam, uyku yetmedi mi?, Rüyadan gözünü açtı yapraklar,, Bağda pırıldıyor top yapıncaklar,, Uyan da kolumdan al sepetimi,
Ne bir damla gözyaşı, ne yerde yaslı bir mum;, Hazin, loş odalarda ölümü sevmiyorum., Bir çığ sesiyle nasıl inlerse bir uçurum, Benim öyle verecek kalbim son nefesini...,
Yüce dağ başları dumanlı dumanlı, Irmaklar yorgun ağır, İnsanlar yapayalnız, Nedir üstümüzdeki bu karanlık bulut, Irgatın akşamlara kadar düşündüğü nedir
Kalkın kardeşler ışıklar görünmeye başladı, Eski duvarlar değil bu duvarlar, Bir ak kuş gelip kondu kara çatıya, Dünyayı böylesine sardı mı kollar, Ne etsin kelepçe neylesin zincir
Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik, Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik, , Haykırdı ak tolgalı beylerbeyi "ilerle", Bir yaz günü geçtik tunadan kafilelerle
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!, Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer., Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!, Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.,